Fandom

Дзённік эскапіста

Author: Der_Adler

Чаму я перастаў пісаць?

У такіх выпадках самым правільным рашэннем было б спытаць сябе: «А навошта пачынаў?»

Тры білборды на мяжы Эбінга, Місуры

Дзіўна, што менавіта еўрапейцу атрымалася стварыць такую праўдападобную кінаопрастору амерыканскай глыбінкі і так трапна прайсціся па яе злабадзённых праблемах.

5 самых запамінальных кінасцэн 2017

Падводзім імправізаваныя вынікі года.

Ідэальная форма застаялай вады

Мае ўражанні ад новага фільма Гільерма дэль Тора.

Вось бы гэтыя джэдаі сапраўды сталі апошнімі…

Усё, за што я лаяў «Абуджэнне сілы», можна прыгадаць і зараз.

«Арытмія» — валідол з водарам ванілі

Пра што гэты фільм? Пра каханне?

Нарвежскі лес Харукі Муракамі. Пагуляем у дэкаданс?

Анатацыя абяцала сумную настальгічную гісторыю, а беглы прагляд водгукаў выхватваў фразы захаплення…

Паўзучы па лязе 2049

Фільм спрабуе развіць, а не пераказаць ідэі арыгінала — і гэта, мабыць, галоўнае, што можна паставіць у заслугу аўтарам.

Усе гэтыя бяссонныя ночы

Калі б мяне спыталі, пра што гэта карціна, то я б сказаў, што яна пра пошук сябе ў натоўпе танцуючых людзей.

«Цёмная ноч». Містыфікацыя Ціма Сатана

Кожны асобны кавалачак гэтай меланхалічнай мазаікі выглядае даволі стыльна, вось толькі скласці гэтыя фрагменты ў адзіную апавядальную структуру практычна немагчыма. Дый ці патрэбна гэта?

«маці!» — цяжка быць богам

Самы мізантрапічны фільм пасля «Галавы-гумкі».

«Сильна, как смерть, любовь»

Макота Сінкай зрабіў чарговы магутны стрэл, асвятліўшы салютам падлеткавай рамантыкі сэрцы акапаўшыхся цынікаў.

Дзікі поўдзень і дзікая поўнач. Два вестэрна ў сучасных дэкарацыях

Коратка пра фільмы «Любой цаной» і «Ветраная рака».

Час збіраць міны

З’яўленне такога кіно і яго высокая ацэнка кажуць пра прымірэнне датчанаў са сваёй гістарычнай праўдай і сведчаць пра тое, што Другая сусветная вайна для Даніі скончылася.

Самакрытыка буржуазнага сабакі

Няроўная, але і не нудная, а месцамі нават смешная гісторыя пра будаўнікоў камунізму – няўдачнікаў.

Да стварэння праз разбурэнне. 3 фільмы пра незвычайныя спосабы перамагчы дэпрэсію

Няма нічога дзіўнага і недарэчнага ў тым, што чалавек, адчуўшы сябе ў турме, пачынае ламаць сцены.

Чырвоны капялюшык пад агнём кулямёта

Анімацыйная сацыяльная драма з элементамі псіхалагічнага і шпіёнскага трылера.

«Дзюнкерк». Эпічная камернасць

Гэта не проста ваенная драма. Шмат у чым гэта псіхалагічны трылер пра супрацьстаянне ворагу, які нябачны, але адчуваецца на ўзроўні інстынктаў.

Шукаю сябра на канец свету

Гледзячы на тое як людзі розных характараў рэагуюць на навіну пра хуткую згубу ўсяго існага, задумваешся пра гэта і сам.

Трэйлеры супраць постараў

Крыху разважанняў на тэму трэйлераў і постараў да кінастужак.

Battlefield 1 — самая антываенная ваенная гульня

Год назад у пабліку блога я коратка апісаў свае ўражанні ад адкрытай бэты. Але пасля двух тыдняў гульні ў поўную версію я ўразумеў, што памыляўся.

«Нялюбасць» Звягінцава — бязлітаснае адлюстраванне

Не той фільм назвалі «Люстэркам». Можна колькі хочаш сварыцца і пляваць ва ўласнае адлюстраванне, але лепей яно ад гэтага не стане.

Гарачы тур у маладосць

У нас знік дух авантурызму, мы перасталі распырскваць гаўно на бацькоў каханых жанчын!

Піраты Карыбскага мора. Шчаслівыя не пішуць рэцэнзіі

«Піраты Карыбскага мора» гэта занадта дарагое кіно, каб эксперыментаваць з ім. Так што ўсе новаўвядзенні тут накіроўваюцца па пракладзеным раней дарожкам.

Самы вар’яцкі красовер Чужога і Драпежніка. Агляд серыі коміксаў «Агонь і камень»

Пасля «Запавету» захацелася дабаўкі.

Ён вам не «Чужы»! Разбіраем самы спрэчны фільм за апошнія гады

Такога кардынальнага разыходжання ў водгуках я не бачыў з часоў «Абуджэння Сілы». І што самае цікавае, хваляць і лаюць фільм таксама за рознае.

Калі людзі страшнейшыя за монстраў. 5 найлепшых трылераў апошніх гадоў

Ніякіх выгнанняў д’ябла, разні ў закінутых хатах і іншага эксплуатацыйнага смецця ад свету кіно. Толькі людзі і іх учынкі.

Анейроіднае вандраванне ў Tormentum — Dark Sorrow

Чым можна аблегчыць прыгнятальную святочную атмасферу? Ну, канешне ж, вандраваннем у свет бясконцых пакут і роспачы!

«Мёртвы космас. Пакутнік» — першая кніга па Dead Space

Кожны прачытаны абзац маляваў у галаве сцэны з якаснага мастацкага фільма.

Virginia. Агляд і сэнс гульні

Гэты пост я падзяліў на дзве часткі: напачатку невялікі агляд для тых, хто не знаёмы з Virginia, а потым мае меркаванні адносна сюжэта гульні.

«Ідэальныя незнаёмыя». Уражанні

Выдатны сплаў камедыі і драмы з добрымі дыялогамі і запамінальнымі сцэнкамі, па якіх можна выкладаць псіхалогію.

Дэвід Лінч: Жыццё ў мастацтве

Відэаэкскурсія па трывожных успамінах і пужалых мастацкіх вобразах у галаве творцы.

Падводныя граблі: кіно па матывах гульняў

Чаму «Сайлент Хіл» гэта добрая кінаадаптацыя гульні, а «Крэда забойцы» не?

Рабакоп у латэксе. Два розныя «Прывіды ў даспехах»

Своечасовы прагляд арыгінальнага аднайменнага анімэ 1995 года хутчэй перашкодзіў мне ў разуменні новай карціны, чым дапамог. Мы атрымалі два абсалютна розных фільма, як па жанры, так і па сэнсавым напаўненні.

Rammstein буйным планам

Rammstein — гэта, вядома, не той гурт, які слухаюць седзячы ў мяккім крэсле, але і паглядзець у іх таксама ёсць на што: прайшло столькі гадоў, але па-ранейшаму мала хто можа зраўнавацца з немцамі па градусе эпатажу і відовішчнасці канцэртаў.

Невыразныя «Хаўруснікі»

Як бы я ні любіў ваенныя драмы і як бы ні шанаваў Роберта Земекіса, пра «Хаўруснікаў» я магу сказаць мала добрага.

Пах гарэлай малпы спазаранку

Тыя, каго хвалююць пачуцці вялікай малпы да маленькай жанчыны, могуць перагледзець фільм 2005 года, а тут ім відавочна не рады. Бо тут сапраўдны, дзяры яго чорт, В’етнам!

У чым поспех Dark Souls і чаго не хапае яе пераймальнікам

Спачатку Lords of the Fallen, а зараз яшчэ і Nioh. Ацэньваем прэтэндэнтаў на лаўры Dark Souls.

Нетыповы амерыканскі фільм пра тыповых беларусаў

Нарэшце ў мяне з’явіўся кандыдат, за якога можна пахварэць на цырымоніі «Оскар». Прынамсі, у намінацыі «Найлепшы фільм».

Пра Stranger Things і серыялы ўвогуле

Трэба трымацца далей ад серыялаў. Але час ад часу можна.

Калі ўвесь свет аглух ад шчасця

«Ла-ла Лэнд» лезе да цябе абдымацца, як пажылая кабета, якая перапіла на нечым вяселлі: «Ну, давай жа, кахай мяне! Ну, што табе яшчэ трэба?»

Кіно і гульні. Самыя яркія ўражанні ад 2016

Прыгадваю найбольш яркія ўражанні, якія мне летась давялося перажыць дзякуючы гульням і кіно.

Rogue One. Вяртанне надзеі

«Ізгой-адзін» гэты не гучны працяг франшызы, гэта толькі адна асобна ўзятая гісторыя. Гісторыя пра чорнарабочых вайны…

За адчыненымі дзвярамі пустата

Калі б я заўтра раніцай выйшаў з пад’езда і выявіў, што над домам вісіць гэта блюда, я б проста паправіў каўнер і пайшоў на работу.

Пра Mafia 3 без эмоцый

Шырока распіяраную Mafia 3 проста лінчавалі і залілі бетонам адразу пасля выйсця. Безумоўна, не без прычыны, але ці сапраўды ўсё так дрэнна?

Star Wars Battlefront. Гульня, пра якую мы марылі ў дзяцінстве

Мой погляд на гульню праз год пасля рэліза.

SOMA — глыбока ва ўсіх сэнсах

Калі ты ў ролі галоўнага героя прачынаешся ў сябе дома ў сонечным Таронта, то не зусім разумееш, пры чым тут усе гэтыя жахі на дне акіяна. Можа, гэта сусветная змова і насамрэч ніякіх кашмараў у гэтай гульні няма?

Спорт, палітыка, філасофія — выбіраем баёпік да густу

Так атрымалася, што я за кароткі прамежак часу паглядзеў адразу тры фільма-біяграфіі. Усе яны па-свойму мяне ўразілі і выклікалі жаданне падзяліцца пэўнымі думкамі.

«Браты з Грымсбі» супраць «Дзядулі лёгкіх паводзін»

Я разумею, усе мы тут кінаінтэлектуалы і гульнеэліта і змагаемся за ўсё добрае супраць усяго дрэннага. Але пры гэтым усе…

«Хардкор» — галавакружэнне для чайнікаў

Я не вельмі люблю баевікі. Фільмы, дзе няма ні сэтынгу, ні драмы, ні інтрыгі — толькі тупая бойка. Нарэшце колькі…

Учэпістыя абдымкі «Неонавага дэмана»

«Неонавы дэман» — першы фільм у маім жыцці, які я захацеў перагледзець адразу ж пасля прэм’ернага прагляду. Пажадана ў шлеме…

«Геній» — фільм, пасля якога цягне чытаць

Я лічу сябе вялікім прыхільнікам аўтараў, якія адносяцца да так званага «страчанага пакалення», хаця чытаў толькі карыфеяў: Фіцджэральда, Рэмарка, Хэмінгуэя……

Ці даўно вы глядзелі на зорнае неба?

Паклікалі мяне сябры на «Дзень Незалежнасці: Адраджэнне». Спачатку я не хацеў ісці, а калі схадзіў, не хацеў нічога пра гэты…

Раян Гослінг — той, каго трэба шанаваць

Адразу скажу, што загаловак не адлюстроўвае ўсёй сутнасці паста, таму што я планаваў пісаць пра адно, але пачаў пра іншае, а…

Total War: Warhammer. Лета, бывай!

Total War — гэта прызнаная класіка стратэгічных гульняў. Дзіўны прыклад таго як спалучаюцца інавацыі і пераемнасць. Серыя строга кіруецца сваім канонам,…

Варкрафт — фільм, які спазніўся на дзесяць гадоў

Колькі гадоў мінула… Мы чакалі так доўга, што ўжо і забыліся, чаго насамрэч чакаем… А можа, ніколі і не ведалі……

Пот і слёзы ПК-геймінга

Ніколі ў жыцці я не суваўся у кансольныя халівары, але маё вяртанне да пакрытага пылам кампутара дзеля Total War: Warhammer…

«Добежит слепой, победит ничтожный, такое вам и не снилось…»

Паглядзеў я на выхадных свежы фільм «Эддзі “Арол”». З выгляду чарговая спартыўная паўкамедыя-паўдрама пра звычайнага хлопца, «які здолеў». Але мяне…

Калі полымя згасае, застаецца толькі попел і насоўваецца цемра

Bloodborne стала адной з найлепшых гульняў, у якія я калі-небудзь гуляў, таму адзінае, што магло прымусіць мяне пачакаць з купляй…

Тэатр гратэску пад чырвоным Месяцам

Надоечы быў зачынены англамоўны гульнёвы сайт GameTrailers. Я ім ніколі не карыстаўся і не звярнуў бы ўвагі на гэту навіну,…

Зорны франкенштэйн VII: Імперыя Дысней наносіць удар

Я ішоў на «Зорныя войны» і чакаў убачыць некаторае лайно. Сабраўшы ў кулак усю сваю сілу светлага боку, я прыйшоў…

Бостанскае гаўнаедства

Fallout 4 стаў самай спрэчнай і абмяркоўвальнай гульнёй 2015 года. Галоўны парадокс у тым, што куды ні зірні — усюды…

Stasis. Класіка безвыходнасці і роспачы

Хто-небудзь думаў аб тым, чаму касмічныя караблі, на якіх адбываюцца рознага роду непрыемнасці такія велізарныя? Вы бачылі сучасныя арбітальныя станцыі?…

Гульня Mad Max. Ці ўсё вырашае сэтынг?

Не стамляюся штораз паўтараць, што сэтынг — гэта краевугольны камень кожнай гульні ці фільма. Камусьці падабаецца атмасфера гангстарскіх разборак часоў…

Highlands. Бітва ў воблачным горадзе

Выпадае, што аднаго-двух скрыншотаў гульні дастаткова каб зразумець «Гэта маё. Бяру!» Хай я не сачу за навінкамі на Kickstarter, але…

Губернатарамі не нараджаюцца

Губернатар — гэта, бадай што, самая адыёзная фігура комікса і тэлесерыяла «Хадзячыя мерцвякі», таму нядзіўна, што першая кніжная спін-офф серыя…

Мсціўцы: Эра Тэрмінатара

На прэм’ерны паказ «Тэрмінатар: Генезіс» сыйшлася разнамасная грамада. Сабраць у адным зале падлеткаў ды пакаленне VHS — гэта камерцыйны поспех….

Вар’яцтва па Шалёнаму Максу

Ёсць такое непрыемнае пачуццё, калі тое, што ты шануеш раптоўна робіцца агульнадаступным. Вось варышся ты памаленьку ў якой-небудзь вузкай тэме,…

«Праметэй: агонь і камень» — новы комікс пра Чужынцаў

Калі стужка «Праметэй» выйшла у пракат, я не ведаў пра яе нічога. Я проста ішоў па вуліцы і мяне зацікавіла…

«Шукальнік вады». Уражанне

Ніколі не разумеў людзей, якія ходзяць у кінатэатр на гістарычныя драмы, а потом скардзяцца: «нудна», «ледзь вытрымалі», «усё праспаў» і…

Рым не адразу будаваўся

Гульня стала для мяне сапраўдным адкрыццём. Тым часам як многія сучасныя «шэдэўры» гульнёвай індустрыі апынаюцца пустышкамі, не здольнымі захапіць нават…

Разборкі з прыхаднямі ў стылі рэтра

Я не з’яўляюся заўзятым фанатам франшызы X-COM, аднак прайшоў некалькі гульняў гэтай серыі, у тым ліку Enemy Unknown, з вялікай…

Прывітанне!

Я выключаю телевизор, я пишу тебе письмо про то, что больше не могу смотреть на дерьмо… В. Цой

© 2018 Fandom. Theme by Anders Norén.